2C-BTulCc l MGg Ii 1 Qq pS06Pd
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wzór sumaryczny | C10H14BrNO2 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Masa molowa | 260,13 g/mol | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Identyfikacja | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Numer CAS | 66142-81-2 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| PubChem | 98527[1] | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Klasyfikacja medyczna | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Legalność w Polsce | substancja psychotropowa grupy II-P | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
2C-B – organiczny związek chemiczny, psychodeliczna substancja psychoaktywna z rodziny 2C, pochodna fenyloetyloaminy.
Pierwszy raz zostało otrzymane przez Alexandra Shulgina w 1974 roku. Zgodnie z PIHKAL dawkowanie 2C-B waha się w przedziale 12–24 mg doustnie, a czas działania wynosi 4–8 godzin. Efekty działania tej substancji obejmują podniesienie nastroju i humoru, pobudzenie psychiczne i fizyczne, intensyfikację bodźców zewnętrznych, otwarcie emocjonalne, efekty wizualne, głębokie zmiany percepcyjne i odczucia trudne do opisania, jak podróżowanie po własnym ciele czy widzenie dźwięków. Do czasem występujących negatywnych odczuć należy nieprzyjemny body load, mdłości, wymioty, lęk i dezorientacja.
Mechanizm działania 2C-B prawdopodobnie polega na agonistycznym działaniu na receptory serotoninowe.
Spis treści
- 1 Synteza
- 2 Stan prawny w Polsce
- 3 Zobacz też
- 4 Przypisy
- 5 Linki zewnętrzne
Synteza[edytuj | edytuj kod]
Od czasu pierwszego otrzymania 2C-B opracowano wiele różnych dróg syntezy tej substancji. Alexander Shulgin opisał w PiHKAL syntezę 2C-B, w której wyjściowym substratem jest 2,5-dimetoksybenzaldehyd. Składa się ona z 3 etapów[4]. Substratem ostatniego z nich jest 2C-H, które może być użyte również do syntez innych związków z rodziny 2C.
Synteza 2C-B z 2,5-dimetoksybenzaldehydu
Stan prawny w Polsce[edytuj | edytuj kod]
W roku 2005 związek został wpisany listę substancji psychotropowych w grupie II-P obejmującej substancje o niewielkich zastosowaniach medycznych i o dużym potencjale nadużywania, które mogą być stosowane w celach medycznych, naukowych i przemysłowych[5].
Zobacz też[edytuj | edytuj kod]
- doświadczenie psychodeliczne
- set and setting
Przypisy[edytuj | edytuj kod]
- ↑ 2C-B (CID: 98527) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
- ↑ a b c 2C-B (nr B159) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Polski. [dostęp 2011-06-19].
- ↑ 2C-B (nr B159) (ang.) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Stanów Zjednoczonych (ze względu na zmianę sposobu wywołania karty charakterystyki, aby pobrać kartę dla obszaru USA, na stronie produktu należy zmienić lokalizację na "United States" i ponownie pobrać kartę). [dostęp 2011-06-19].
- ↑ 2C-B Entry w PIHKAL
- ↑ Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.U. z 2005 r. nr 179, poz. 1485).
Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]
- Erowid 2C-B vault
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
